Οι γιορτινές περίοδοι, τα οικογενειακά τραπέζια και οι επισκέψεις σε συγγενείς συχνά συνοδεύονται από άφθονα γλυκά. Για πολλούς γονείς, αυτό γίνεται πηγή άγχους, καθώς τα παιδιά εκτίθενται σε ποσότητες ζάχαρης που ξεφεύγουν από την καθημερινή ρουτίνα. Το δύσκολο σημείο δεν είναι μόνο το ίδιο το παιδί, αλλά και το πώς θα θέσουμε όρια στους γύρω μας, όπως παππούδες, γιαγιάδες ή φίλους, χωρίς να δημιουργηθούν εντάσεις ή παρεξηγήσεις.
Το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα είναι να έχουμε ξεκάθαρη στάση ως γονείς. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται πολύ εύκολα την ασυνέπεια. Όταν οι γονείς δείχνουν αμφιβολία ή ενοχές γύρω από το φαγητό, το παιδί μπερδεύεται και αναζητά επιβεβαίωση από άλλους ενήλικες. Αντίθετα, μια ήρεμη και σταθερή προσέγγιση δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας και βοηθά το παιδί να κατανοήσει ότι τα όρια δεν είναι τιμωρία αλλά φροντίδα.
Η επικοινωνία με το οικογενειακό περιβάλλον καλό είναι να γίνεται πριν από τις συγκεντρώσεις και όχι την ώρα που το παιδί κρατά ήδη το τρίτο γλυκό στο χέρι του. Μια απλή, ήρεμη συζήτηση μπορεί να βοηθήσει τους γύρω να καταλάβουν ότι η στάση σας δεν αφορά στέρηση ή υπερβολικό έλεγχο, αλλά την υγεία και τη σχέση του παιδιού με το φαγητό. Όταν εξηγούμε ότι θέλουμε τα γλυκά να έχουν θέση στη ζωή του παιδιού χωρίς υπερβολές, οι περισσότεροι ενήλικες δείχνουν κατανόηση.
Είναι σημαντικό να αποφεύγουμε να χαρακτηρίζουμε τα γλυκά ως «κακά» ή «απαγορευμένα». Όταν ένα παιδί ακούει ότι κάτι είναι απαγορευμένο, το επιθυμεί ακόμα περισσότερο. Αντίθετα, η παρουσίαση των γλυκών ως κάτι που απολαμβάνουμε με μέτρο βοηθά το παιδί να αναπτύξει αυτορρύθμιση. Σε αυτό το πλαίσιο, οι ενήλικες γύρω του χρειάζεται να ακολουθούν το ίδιο μήνυμα, ώστε να μην δημιουργείται σύγχυση.
Στις περιπτώσεις που κάποιος επιμένει να προσφέρει περισσότερα γλυκά, είναι βοηθητικό να απαντάμε με σταθερότητα και ευγένεια. Δεν χρειάζονται δικαιολογίες ή μακροσκελείς εξηγήσεις. Μια απλή φράση που δείχνει ότι το όριο έχει ήδη τεθεί αρκεί για να μεταφέρει το μήνυμα. Με αυτόν τον τρόπο προστατεύουμε το παιδί αλλά και τη δική μας ψυχική ηρεμία.
Παράλληλα, αξίζει να εμπλέκουμε το ίδιο το παιδί στη διαδικασία. Όταν τα παιδιά αισθάνονται ότι έχουν λόγο, είναι πιο πιθανό να συνεργαστούν. Μπορούμε να τους εξηγήσουμε με απλά λόγια ότι τα γλυκά είναι μέρος της χαράς των γιορτών, αλλά το σώμα τους χρειάζεται και άλλα τρόφιμα για να έχει ενέργεια και να νιώθει καλά. Αυτή η προσέγγιση καλλιεργεί υγιή σχέση με το φαγητό χωρίς ενοχές.
Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο είναι το παράδειγμα των ενηλίκων. Τα παιδιά παρατηρούν πώς τρώμε εμείς και πώς μιλάμε για το φαγητό. Όταν οι γονείς δείχνουν ισορροπία και δεν καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες γλυκών, το παιδί μαθαίνει έμμεσα ότι η απόλαυση μπορεί να συνδυάζεται με μέτρο.
Τέλος, χρειάζεται να θυμόμαστε ότι οι γιορτές δεν καθορίζουν τη συνολική διατροφική συμπεριφορά ενός παιδιού. Ένα ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον, με σαφή αλλά ευέλικτα όρια, βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν εμπιστοσύνη στο σώμα τους και στις επιλογές τους. Θέτοντας όρια με σεβασμό προς τους γύρω και με αγάπη προς το παιδί, δημιουργούμε τις βάσεις για μια υγιή σχέση με το φαγητό που θα το συνοδεύει και στην ενήλικη ζωή.
https://www.healthline.com/nutrition/kids-sugar-intake
https://www.verywellfamily.com/how-to-manage-sweets-for-kids-5200835
https://www.healthychildren.org/English/healthy-living/nutrition/Pages/Sugar-and-Your-Child.aspx
https://www.cdc.gov/nutrition/infantandtoddlernutrition/foods-and-drinks/added-sugars.html
